Λόγος Ζ΄ Τη νύχτα οι νεκροί επέστρεψαν με θρηνητικές χειρονομίες και είπαν: «Κάτι ακόμη ξεχάσαμε να συζητήσουμε. Δίδαξέ μας για τον άνθρωπο». «Ο άνθρωπος είναι μια πύλη από την οποία εισέρχεστε από τον εξωτερικό κόσμο των θεών, των δαιμόνων και των ψυχών στον εσωτερικό κόσμο, από τον μεγαλύτερο στον μικρότερο κόσμο. Μικρός και ασήμαντος είναι ο άνθρωπος· τον έχετε κιόλας αφήσει πίσω σας και βρίσκεστε ξανά στον άπειρο χώρο, στο μικρότερο ή εσωτερικό άπειρο. Σε ανυπολόγιστη απόσταση στέκει ένα μοναχικό άστρο στο ζενίθ. Αυτός είναι ο ένας Θεός αυτού του ενός ανθρώπου· αυτός είναι ο κόσμος του, το Πλήρωμά του, η θεότητά του. Σ’ αυτόν τον κόσμο ο άνθρωπος είναι ο Αβραξάς, που γεννά ή καταβροχθίζει τον κόσμο του. Αυτό το άστρο είναι ο Θεός και ο προορισμός του ανθρώπου. Αυτός είναι ο ένας Θεός που τον καθοδηγεί· μέσα του ο άνθρωπος βρίσκει ανάπαυση. Προς αυτόν κατευθύνεται το μακρύ ταξίδι της ψυχής μετά τον θάνατο· μέσα του λάμπουν σαν φως όλα όσα ο άνθρωπος αποσύρει από τον ...
Λόγος ΣΤ΄ Ο δαίμων της σεξουαλικότητας έρχεται στην ψυχή μας ως όφις. Είναι κατά το ήμισυ ανθρώπινη ψυχή και ονομάζεται «επιθυμία σκέψης». Ο δαίμων της πνευματικότητας κατεβαίνει στην ψυχή μας ως λευκό πουλί. Είναι κατά το ήμισυ ανθρώπινη ψυχή και ονομάζεται «σκέψη επιθυμίας». Ο όφις είναι μια γήινη ψυχή, κατά το ήμισυ δαιμονική, ένα πνεύμα συγγενικό με τα πνεύματα των νεκρών. Όπως εκείνα, περιπλανιέται ανάμεσα στα πράγματα της γης και μας κάνει να τα φοβόμαστε ή να τα ποθούμε. Ο όφις έχει θηλυκή φύση και αναζητεί διαρκώς τη συντροφιά των νεκρών που είναι δεμένοι στη γη, εκείνων που δεν βρήκαν το πέρασμα προς την ιδιαίτερη ύπαρξη. Ο όφις είναι πόρνη και ερωτοτροπεί με τον διάβολο και τα πονηρά πνεύματα· σκληρός τύραννος και βασανιστικό πνεύμα, που παρασύρει πάντοτε στην πιο ολέθρια μορφή κοινότητας. Το λευκό πουλί είναι η κατά το ήμισυ ουράνια ψυχή του ανθρώπου. Κατοικεί κοντά στη Μητέρα και κατεβαίνει πότε πότε. Το πουλί είναι αρσενικό, μια σκέψη που δρα. Είναι αγνό και...